در طول این سال ها بهترین هدیه ی روز پدر را امسال از صبای نازنینم گرفتم . روز پدر امسال من در مسافرت بودم . ساعت 4 صبح روز بعدش وقتی به منزل برگشتم صبا توی خواب ناز بود و من چند ساعت بعد ناچار باید سر کار می رفتم . هدیه ی همسرم کادو شده کنار تخت بود اما متوجه هدیه ی صبا نشدم . عصر همان روز که از سر کار برگشتم صبا هدیه اش را آورد . برایم غیر قابل باور بود که یک دختر 5/5 ساله درستش کرده باشد . تکه های کاغذ را به شکل موج دریا ، ساحل ، درخت نارگیل ، یک پرنده ، یک خانه و یک دخترک که داشت با بیل یک قلعه ی شنی درست می کرد بریده بود و رنگ کرده بود و با چسب به حالت عمودی روی کاغذ چسبانده بود ! من باورم نشد که تمامش کار صبا باشد اما همسرم گفت تمامش را صبا درست کرده  به قدری برایم لذتبخش بود که احساس کردم تمام دنیا را به من داده اند !

متاسفانه ما پدر و مادر ها اغلب فرزندانمان را باور نمی کنیم و تشویق نمی کنیم غافل از این که با این کار اجازه ی خلاقیت بیش تر را از فرزندانمان می گیریم باید باورشان داشته باشیم وبه خلاقیت هایشان جهت بدهیم .

  .