صبا و مورچه ها !
صبا و مورچه ها !
صبا آن موقع که هنوز درک درستی از مقیاس زمان و مکان و طول و ارتفاع نداشت همه چیز را با مورچه می سنجید ! یک بار منتظر پخش یک کارتون بود گفتم یک ربع دیگه پخش میشه و پرسید : " بابا ! یک ربع چقده ؟ یعنی یه مورچه از این جا ( با اشاره به یک گوشه ی اتاق ) راه بیفته و تا این جا ( با اشاره به یک گوشه ی دیگر اتاق ) برسه !؟ "
یک بار هم که در مورد قله ی دماوند و بلندیش برایش صحبت کرده بودم ، به سه پایه ی دوربین که در کنارش باز بود اشاره ای کرد و گفت : " یعنی بلندی قله ی دماوند مثل بلندی این سه پایه ی دوربین برای یه مورچه است !؟ "
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم شهریور ۱۳۹۱ ساعت 21:0 توسط نیما گل سفیدی
|
باورم این است که از دیرباز ، بزرگ ترین گمشده ی آدمی در این دیار و در این روزگار ، آرامش است .